ปีที่ผ่านมา 2011

ปีที่ผ่านมา มีเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย
งานยุ่งเหยิง หัวฟู รับผิดชอบโครงการสำคัญๆ หลายๆ โครงการ ทั้งโครงการม.สุพานุวง โครงการเอเปค เล็ก เอเปคใหญ่ ปีนี้ มีโอกาสได้นั่งบนหลังช้างเป็นครั้งแรกในชีวิต ได้พบเพื่อนต่างชาติใหม่ๆ
แต่ปีนี้ ก็มีเรื่องน่าเสียใจ เพราะแมวอันเป็นที่รักยิ่งคือ หยิน ต้องมีอันมาลาโลกจากไปเสียก่อน การจากไปของหยินก็ผิดธรรมชาติ และน่าเสียใจ สะเทือนใจเป็นทีสุด จนป่านนี้ ยังเก็บกระดูกของหยินไว้อยู่เลย....
ปีนี้อีกเหมือนกัน ที่ได้มีโอกาสปรับปรุงบ้านใหม่ หมดเงินไปแสนต้น แต่ก็คุ้ม ได้ถมดิน ปูตัวหนอน เทพื้น จัดสวน ทำห้องน้ำ อ่างอาบน้ำแบบธรรมชาติ ทาสีห้องครัว ห้องน้ำใหม่ ทำให้บ้านหลังนี้น่าอยู่ขึ้นอีกมาก ถ้าพ่อกับแม่มาได้เห็น คงจะดีใจและมีความสุขกับบ้านหลังนี้มากๆ เลย เสียดายที่ท่านบุญน้อย ไม่มีโอกาสอยู่ชื่นชมบ้านใหม่หลังนี้กับลูกสาว
ปีที่ผ่านมาอีกเหมือนกัน คนที่รัก ป่วย เริ่มป่วยขั้นแรก เราก็ช่วยหาข้อมูล ช่วยให้กำลังใจ ทำทุกอย่างที่พอจะทำได้อย่างดีที่สุด..จนถึงปลายปี ความรักเหมือนจะดีขึ้น จากที่ไม่เคยเจอหน้ากันเลยมาเกือบสองปีเต็มๆ ก็ได้มีโอกาสได้มาพบหน้ากันอีกครั้ง
ปลายปีนี้อีกเหมือนกัน ได้ข่าวดีเพราะได้มีโอกาสสอบชิงทุนไปอบรมที่ญี่ปุ่น แถมผลพลอยได้ก็คือ ได้มีโอกาสรับรู้ว่า เขาก็เป็นห่วงเรามิใช่น้อย

My gardent (2)

สวนของฉัน หรือ สวนของพ่อ เริ่มจะเป็นรูปเป็นร่าง ช่าง ซึ่งก็คือคนเดียวกันกับผู้รับเหมา เริ่มดำเนินการตามผังแปลนอนุบาลของฉัน...เริ่มจาก สั่งให้เอาดินเตรียมสำหรับปูตัวหนอนมาถมลงบนพื้นที่ เราใช้ดินไปทั้งหมด 21 ลำๆ ละแปดร้อย หมดไปหมื่นกว่าบาท

จากนั้น ค่าบล็อกตัวหนอนแบบหกเหลี่ยมที่เลือกไว้ ตร.ม.ละ 155 บาท ช่างคิดค่าแรงปูตัวหนอน ตร.ม.ละ 80 บาท รวมตอนนี้ ช่างบอกว่าปูไปแล้ว 110 ตร.ม. ฉันพยายามประหยัดงบประมาณค่าปูบล๊อก ด้วยการเอาก้อนอิฐมาปูบ้าง ในส่วนของเรือนเพาะชำกล้วยไม้ และใต้ต้นลำไย ตร.ม.ละ 135 บาท ก็ถูกกว่ากันเล็กน้อย แต่ก็ยังดีน่า...

หลังจากปูตัวหนอนเสร็จ ช่างก็เตรียมปรับปรุงเพิ่มเติมระบบน้ำไฟ เพิ่มจุดน้ำประปา ติดตั้งไฟฟ้าในสวน ส่วนฉันเอง เริ่มไปตลาดคำเที่ยงมากขึ้น ทุกครั้งที่กลับมาบ้าน ก็มีต้นไม้ติดรถมาด้วย...

นอกจากนี้ ในสวน ยังมีทางเดิน ซ์้อบล็อกทางเดินมาใส่อีก มีทั้งบล็อกศิลาแลง หินกาบ หินกรวด ได้สามอารมณ์ในหนึ่งสวน

My garden

จริงๆ อยากจะตั้งชื่อว่า สวนของพ่อ มากกว่านะ
สาเหตุจากการเริ่มโครงการปรับพื้นที่ จัดสวน ทำภูมิทัศน์ของบ้านใหม่ เนื่องจากบ้านหลังนี้สร้างมาสามสิบกว่าปีแล้วเห็นจะได้
ก่อนหน้านี้ พ่อเคยให้ช่างมาปรับปรุงบ้าน ทาสีใหม่สองสามรอบ และล่าสุด เราทำบ้านใหม่ให้แม่ ต่อเติมจากบ้านหลังเก่า กลายเป็นว่า บ้านทั้งหลัง มีเนื้อที่มากมาย รอบๆตัวบ้านเป็นหญ้ารก เดินไปหลังบ้านแทบไม่ได้ ดังนั้น จึงไม่มีเหตุอันใดให้เดินลงไป กลัวทั้งงู ตะขาบและสัตว์มีพิษทั้งหลาย ที่มาปรากฏตัวให้เห็นแถวๆ ห้องครัวที่อยู่ส่วนหลังสุดของบ้านเป็นประจำ

วางแผนจะปรับปรุงบ้าน ปูตัวหนอน มาเป็นปี แต่หาช่างและผู้รับเหมาไม่ได้ จนมาวันหนึ่ง ขับรถเล่นไปกับกอบกุล ผ่านหน้าร้านขายวัสดุก่อสร้างและบล็อกตัวหนอน เดินลงไปถามราคา (จริงๆ มีแผนว่าจะไปให้เขาหาช่างให้ อิอิ) จนเจ้าของร้าน แนะนำช่างบุญเรียน หรือ พี่เปรียญ ผู้รับเหมามาให้

งานเริ่มจากพี่บุญเรียนมาดูพื้นที่ เห็นครั้งแรก ต้องบอกว่า งั้นให้เขาถางหญ้าออกก่อนนะ จะได้กะถูก งบประมาณครั้งแรกถูกกำหนดไว้ว่าไม่น่าจะเกินหกหมื่นบาท (เฉพาะปูตัวหนอน)

แต่ถ้าหากว่า ปูตัวหนอนเต็มหมดพื้นที่รอบๆ บ้าน ก็คงจะร้อน ไม่มีพื้นที่สีเขียว เสียดายดิน เสียดายต้นไม้ ดังนั้น โครงการจัดสวน เลยเกิดขึ้นตามมา เขียนผังจัดสวนไว้แบบเชยๆ คือคิดได้อย่างไรก็เขียนไปตามใจคิด...จนออกมาเป็นผังจัดสวนแบบกระโวกกระเวก คล้ายเด็กอนุบาลเขียนส่งคุณครู ประมาณนั้น....

คำสอนดีๆ จากท่านว.

จาก fb ของพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี
"ได้รับจากป่า จงให้คืนแก่ป่า
ได้รับจากน้ำ จงให้คืนแก่น้ำ
ได้รับจากดิน จงให้คืนแก่ดิน
ได้รับจากสังคม จงให้คืนแก่สังคม
ได้รับจากโลก จงให้คืนแก่โลก
อย่ามัวคิดแต่ว่า “ฉันจะได้อะไร”
จงคิดแต่ว่า “ฉันจะให้อะไร”

ทุกอย่างย่อมมีทั้งดีทั้งไม่ดี

จาก fb ของพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี
"ทุกอย่างย่อมมีทั้งดีทั้งไม่ดี มีทั้งได้ทั้งเสีย
ไม่มีใครได้ทุกอย่างดังใจหวัง และก็ไม่มีใครที่ชีวิตนี้จะพลาดหวังหมดทุกอย่าง
ชีวิตย่อมมีผิด มีถูก มีขึ้นมีลง ดังนั้นเราจึงต้องเตรียมตั้งตัวรับมือกับการขึ้นลงของชีวิตให้ดี
อะไรเข้ามาก็รับให้ทัน แล้วเรียนรู้จากมัน สุขก็เรียนรู้ ทุกข์ก็เรียนรู้ สมหวังก็เรียนรู้ ผิดหวังก็เรียนรู้
ถ้าเราตั้งกติกาให้ตัวเองไว้อย่างนี้ ชีวิตนี้จะมีแต่กำไรทั้งหมด"

ในวันที่อ่อนล้า

จากเฟซบุ๊คของพระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี
เมื่อใดก็ตามที่เธอฆ่าความสำคัญมั่นหมายว่า
“ฉันต้องเป็นที่หนึ่งตลอดกาล” หรือ “ฉันต้องเป็นคนสำคัญที่สุด”
ให้อันตรธานไปเสียได้ เมื่อนั้นไซร้ ชีวิตของเธอจะคลี่คลาย เรียบง่าย
และเข้าใกล้โมงยามแห่งความสงบสุขอย่างไม่น่าเชื่อ”

เมื่อคืนฝันถึงแม่ หลังจากที่ไม่ได้ฝันมาหลายเดือน
ในฝัน เราไปต่างประเทศ แม่โทรมา ใจก็วิตกว่า พ่อเป็นอะไรหรือเปล่า เพราะในฝันพ่อเริ่มป่วยแล้ว
แต่โล่งอกเมื่อแม่บอกว่า เรื่องที่โทรมา เป็นแค่อะไรสักอย่าง (จำไม่ได้) พ่อยังคงอยู่กับเรา ไม่หายไปไหน
อยากให้ความฝันนั้นเป็นจริงจัง
แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ ในเมื่อพ่อกับแม่ของฉัน จากฉันไปได้เกือบสองปี (แม่) และเกือบแปดปีแล้ว(พ่อ)