วันศุกร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2551

ถ้าน้ำหนักไม่เท่ากัน ตาชั่งมันก็เอียง


บทเรียนบทใหม่

เมื่อใดจะหายซื่อ หายโง่

วันอังคารที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551

เรื่องดีๆ จาก forward mail


ใครหลายคนชอบคิดไปไกล "ในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง... สิ่งที่ยังไม่เกิด" ความคิดนี่แหละ ที่จะบั่นทอนพละกำลังส่วนหนึ่งของความสุขที่ควรจะเกิด ควรจะมี ให้ลดน้อยลงไป บางขณะ เราน่าจะทำชีวิตให้ดีกว่านั้น ได้ง่ายๆ แต่ เพราะความคิด ความกังวล ทำให้สิ่งที่น่าจะง่าย กลายเป็นสิ่งยุ่งยาก ถ้าความคิดบางอย่าง ยิ่งคิด ยิ่งเศร้า ยิ่งทำให้กังวล ยิ่งไม่มีความสุข ยิ่งหวาดกลัววันข้างหน้า ก็อย่าไปคิดมันเลย แค่ทำวันนี้ให้มีความสุข ทำให้ดีที่สุดกับเวลานี้ ที่มีโอกาสนี้........ บางที ใครจะรู้ว่า อะไรๆ ที่ไปกังวลนั้น อาจจะมาไม่ถึงก็ได้......... ชีวิตอาจไม่ยาวนานถึงขนาดนั้น ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ จะตื่นขึ้นมาหรือเปล่า อย่ากังวลกับอะไรที่ยังมาไม่ถึง....... มองวันนี้ และทำวันนี้ มีความสุขกับทุกวินาทีนี้ ..... ที่ยังหายใจอยู่ดีกว่า เวลามีพอเสมอ สำหรับความสุข ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ ชีวิตที่พบความทุกข์ เป็นชีวิตที่แท้จริง... ไม่มีความทุกข์ ก็ไม่มีการเติบโต ความทุกข์เป็นพลังขับเคลื่อนให้หลายอย่างเกิด ไม่มีใครไม่มีความทุกข์ เพราะนั่นคือ การเป็นชีวิต ความทุกข์สอนให้แต่ละคนเข้มแข็ง ในแง่มุมต่างๆ ถ้าความทุกข์ไม่เข้ามาหา ก็จะไม่รู้ว่า ความสุขที่แท้เป็นอย่างไร ไม่มีความทุกข์ ก็ไม่รู้จักความสุข...... เพราะความทุกข์พิสูจน์ความเป็นคน อ่อนแอหรือเข้มแข็ง ความทุกข์เป็นสิ่งท้าทายความสามารถ..... เมื่อใด ที่มีความทุกข์ ควรยิ้มรับ และคิดว่าโชคดีที่ได้เจอความทุกข์ ได้เรียนรู้การแก้ปัญหา ได้สงบ ได้สติ ได้ความนิ่ง ได้รู้จักโลก รู้จักตัวเอง รู้จักการเติบโตทุกๆ ก้าว ให้กำลังใจตัวเองมากๆ บอกตัวเองว่า โชคดีที่วันนี้มีความทุกข์ เพราะเมื่อผ่านความทุกข์ ความสุขก็จะรออยู่เบื้องหน้า... จงใช้ความทุกข์สร้างสิ่งมหัศจรรย์ให้กับชีวิต

วันอังคารที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2551

กลอนคมจับจิต


พอเร็วก็หาว่าล้ำหน้า พอช้าก็หาว่าอืดอาด
พอโง่ก็ถูกตวาด แต่พอฉลาดกลับถูกระแวง
พอทำก่อนบอกไม่ได้สั่ง ทำทีหลังว่าไม่รู้จักคิด
อนิจจา ... คนดีดี ถูกถีบไปอย่าใกล้ชิด
คนคดคิดกลับเอาไว้ใกล้ตัว
มองดูมิตรเป็นศัตรู
มองคนรู้เป็นตัวสู่ปัญหา
คนดีดี .. เลยหนีเข้าสู่ป่า
คนที่เป็นสง่าก็เลย มีแต่ .... พวกโจร
-----------------------
ที่ใดมีอำนาจ ... ที่นั่นมีกลฉ้อฉล
ที่ใดมีอำนาจเหลือล้น ... กลฉ้อฉลย่อมมีมากเหลือประมาณ

วันพฤหัสบดีที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2551

ผักกาดจอ


ฉันนึกจะเขียนเรื่องนานแล้ว ตั้งแต่หลังจากแม่เสียใหม่ๆ แต่รอรวบรวมพลังใจทั้งหมดที่จะมาเล่าผักกาดจอของแม่ให้ฟัง แม่ชอบกินผักกาดจอมาก แกงของแม่อร่อยไม่เหมือนใคร เป็นรสชาติที่คุ้นมาตั้งแต่เด็ก แม่มักจะซื้อผักกาดจอกับแม่ค้าแปม แปม ที่ขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาขายถึงในบ้าน แล้วก็บีบแตรเสียงดังแปม แปม จนกลายเป็นฉายา ว่า แม่ค้าแปมแปม

หนึ่งวันหลังจากแม่จากฉันไป ฉันเก็บข้าวของๆ แม่ใส่กล่อง จากนั้น ฉันเปิดตู้เย็นเพื่อจะทำความสะอาด ฉันมองเห็นขนมจีนน้ำยา ที่น้าเอามาให้เมื่อวาน แม่บอกว่า น้าเอามาให้ แต่แม่ไม่ทานเพราะกลัวจะท้องเสีย จึงเก็บไว้ให้ฉันทาน ไม่น่าเชื่อว่า พอฉันเปิดตู้เย็น เห็นสิ่งต่างๆ เหล่านี้ คำพูดของแม่ พรั่งพรูออกมาเข้าหูฉันเรื่อยๆ ฉันรับรู้ถึงความห่วงใยของแม่ คงเพราะแม่ห่วง กลัวว่าฉันจะหิว จึงเก็บขนมจีนไว้ให้

ยิ่งร้ายไปกว่านั้น ฉันยังมองเห็นผักกาดกวางตุ้ง หรือที่บ้านเราทางเหนือเรียกว่า ผักกาดจอ วางอยู่บนช่องใส่ผัก ฉันอดทนไม่ไหวต่อไปอีกแล้ว ผักกาดของแม่ยังสดอยู่ตู้เย็น รอแม่จะมาแกงในวันนี้ แต่เรื่องราวในชีวิตของคนเราช่างเปลี่ยนแปลงไปง่ายดาย เมื่อวานแม่ของฉันตั้งใจจะแกงผักกาดจอกินอยู่แท้ๆ แต่พอวันนี้ แม่ฉันกลับไม่มีโอกาสได้ทำเช่นนั้นแล้ว ฉันร้องไห้โฮเมื่อเห็นผักกาดจอในตู้เย็นนั่นเอง ฉันคิดถึงแม่ เราจากกัน โดยที่ยังไม่ได้ร่ำลากันแม้แต่น้อย และที่แย่ที่สุดคือ ฉันยังไม่เคยบอกรักแม่แม้สักครั้ง

ถึงฉันจะเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่ ในสายตาของตัวเอง ก็พอจะยังปลอบใจตัวเองได้บ้างว่า ช่วงเวลาที่ผ่านมา ฉันทำดีกับแม่ที่สุดแล้ว ฉันอยู่กับแม่ ไม่ทิ้งแม่ไปไหน ฉันมักจะหาของอร่อยๆ ให้แม่ทาน สิ่งที่ซื้อให้แม่ทาน ต้องเป็นสิ่งที่ดีที่สุดหรือแพงที่สุดให้แม่ ฉันว่าถึงจะเกิดอะไรขึ้น เราสองคนก็ยังมีเส้นใยแห่งความเป็นแม่ลูกเชื่อมโยงเราสองคนเอาไว้ ถึงเราผ่านเรื่องร้ายๆ ด้วยกันมามาก แต่ฉันก็รักผู้หญิงคนนี้อยู่ดี ผู้หญิงคนเดียวที่เป็นคนให้ชีวิตให้กำเนิดฉันขึ้นมาบนโลกในบนนี้ อย่างน้อยฉันก็ไม่เสียใจว่า ฉํนได้ทำดีที่สุดแล้ว

ทุกวันนี้ พอมองเห็นผักกาดกวางตุ้ง หรือผักกาดจอทีไร อดนึกถึงแม่พาณี ของฉันไม่ได้สักที ไม่มีคราวไหนเลยที่ฉันจะไม่นึกถึงแม่

คำคม


วันนี้ไปเจอคำคมของท่าน Sir Winston Churchill เชียวนะ เห็นแล้วโดนเจ้าค่ะ ท่านบอกว่า "We make a living by what we get, we make a life by what we give" คนเรา ใช้ชีวิตกับสิ่งที่เราได้มา แต่เราสร้างชีวิตได้ด้วยการให้"

วันพุธที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2551

หัวใจแช่มชื่น

ช่วงนี้จะเป็นกระแสวันแม่ และฉันเองก็หดหู่ไม่น้อย เมื่อไม่มีแม่อยู่ให้ฉันกราบอีกต่อไป แต่ถึงอย่างไร แม่ และพ่อ ก็ยังไม่ไปไหน พ่อกับแม่ มีชีวิตอยู่ในใจของน้องเสมอ
แม้จะเศร้าอยู่บ้างในช่วงวันแม่ แต่หัวใจก็ยังแช่มชื่น เหมือนต้นไม้เหี่ยวๆ โดนน้ำรดให้ชุ่มฉ่ำมาบ้าง

วันพุธที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2551

เสือน้อย หนูดี

คนซ้าย ชื่อเสือน้อย ทางขวา คือหนูดี ตอนนี้โตขึ้นมากเลย